จบแล้วหนุ่มนักดนตรี-ผู้ชายที่มีแต่การแก้แค้น-และจุดจุดจุด
“จบซะแล้ว จบจนได้” จบในความหมายของคำว่าอวสาน สองเรื่องสองรสในเวลาไล่เลี่ยกัน
ไดมอนส์ เฮท คือเรื่องแรกที่ชิงจบไปก่อนที่เล่ม 13 ซึ่งเป็นการจบที่คนอ่านเข้าใจได้ไม่ยากว่ามันสมควรแก่เวลาแล้วล่ะ
ไดมอนส์ เฮท เรื่องของผู้ชายคนหนึ่งที่ทั้งนิสัยดี หัวดี การศึกษาดี หน้าตาดี ยังไม่รวมอีกสารพัดความสมบูรณ์แบบเหนือมนุษย์ แต่เป็นเพราะถูกกระทำจากคนใจทมิฬหินชาติ พรากครอบครัวที่รักของเขาไป กลายเป็นปมปัญหาให้เฮทคนดีต้องตามล่าฆ่ารายตัว ทั้งที่ความเป็นไปได้แทบจะเป็นศูนย์
เนื้อเรื่องดั้งเดิมโดย Tezuka osamu (เจ้าของผลงานสุดคลาสสิกเจ้าหนูอะตอม) และลายเส้นโดย Hideyuki Yonehara ซึ่งคุณ Hideyuki Yonehara นี่แหละคือเจ้าของผลงานอื่นๆ อย่าง แสบกว่านี้มีอีกไม๊, Switch, ฮาเอะ บุนบุน และโคโค่สลัดจอมลุยสุดเก๋ากึ้กนั่นด้วย เรื่องที่ประทับใจอ่านแล้วติดหนึบจนวางไม่ลง ต้องยกให้สลัดจอมลุย ทำให้เราตะลุยอ่านจบในวันเดียว (กะอีกครึ่งคืน) จนได้ ยกนิ้วให้เลยว่า สนุกจริงๆ กับเรื่องล่าสุดที่เพิ่งจบไปนี้ แม้ตอบจบจะไม่ค่อยได้ใจเท่าไหร่แต่โดยรวมก็ถือว่าสนุกดี ทำให้นึกถึงคำว่า “ถ้าใจสู้แล้ว อะไรที่ว่ายากก็เป็นไปได้”
อีกเรื่องที่จบลงด้วยความเศร้าและเซอร์ไพรส์ของผู้อ่านอย่างเรานั่นคือ Beck ในชื่อไทยว่าปุปะจังหวะฮา ว่าด้วยชีวิตเด็กหนุ่มในวัยหัวเลี้ยวหัวต่อที่เลือกจะเดินตามเสียงเล็กๆ ในหัวใจตัวเอง จนกลายเป็นเสียงดนตรีที่ดังกระหึ่มในใจแฟนเพลงของพวกเขาในที่สุด แม้ชื่อไทยจะไม่ขาย แต่เนื้อเรื่องได้ใจไปเต็มๆ เป็นการ์ตูนอีกเรื่องหนึ่งที่เมื่อมีเล่มใหม่ๆ ออกมาก็มักจะไม่แน่ใจว่าซื้อไปแล้วหรือยังเกือบทุกครั้ง ด้วยความที่หน้าปกก็จะออกมาเป็นโคะยูกิกับกีต้าร์ในแอ็คชั่นต่างๆ อยู่ร่ำไป
ส่วนเรื่องสุดท้ายที่ยังไม่จบ โอซาว่าฮายกครัว เรื่องและภาพโดย ฮามาโอกะ เคนจิ รวมมุขตลกทุกระดับชั้น เล่นกันถึงของเสียในร่างกายที่ผู้เขียนจะตั้งใจบรรจงวาดในส่วนนี้มากเป็นพิเศษ และบางมุขนั้นก็ต้องชื่นชมในจินตนาการผู้เขียนสุดๆ (แต่มันก็ฮานะ) เนื้อหาภายในจะแบ่งเป็นตอนๆ เป็นผู้เขียนคนเดียวกับ จะเอาอะไรกับผม ซึ่ง โอซาว่าฮายกครัวเล่มล่าสุด ความฮาอยู่ในระดับบวก (ไม่ติดลบไง) ใครอ่านแล้วไม่ฮาอย่าแปลกใจ มันแปลว่าคุณยังเป็นคนปกติอยู่น่ะ!!
