17 Again-เพราะเวลาไม่อาจหวนคืน
Mike O’donnell นักกีฬาบาสเก็ตบอลดาวรุ่ง ทั้งหน้าตาดีและมีความสามารถ ในวันที่มีแมวมองมาดูการแข่ง เขากลับตัดสินใจทำบางสิ่งซึ่งจะทำให้เขาต้องเซ็งชีวิตไปอีกตลอด 20 ปีข้างหน้า
หากวันนั้น เขาไม่ตัดสินใจเช่นนี้ ไมค์จะได้รับทุนการศึกษาจนกระทั่งจบมหาวิทยาลัย ทั้งยังจะมีชื่อเสียงและเงินทอง ทุกวันนี้เขาคือเซลขายยาที่หวังไม่ได้แม้แต่ตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายที่เฝ้ารอมา 10 กว่าปี เขาคือไมค์ในโลกคู่ขนานที่อยากจะหมุนชีวิตอีกด้านให้กลับมาเป็นของตัวเอง
นอกจากจะ Unlucky in Game อย่างเดียวยังไม่พอ ผู้หญิงที่เขารักมากมายมาตลอดยี่สิบปีก็กำลังฟ้องหย่า ซ้ำร้ายลูกสาวและลูกชายก็ไม่ได้มีความภูมิใจในตัวพ่อเลยสักนิด ไมค์ได้แต่โทษโชคชะตาที่ไม่เคยเปิดประตูโชคดีให้ซักที ครั้งนี้ดูเหมือนว่ามีใครบางคนได้ยินคำก่นด่าของเขาและทำให้มันเป็นจริงเข้าจนได้
ไมค์กลับมาเป็นเด็กสิบเจ็ดอีกครั้ง เขากลับเข้าเรียนในโรงเรียนเดิมด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนซี้ผู้ร่ำรวยและยังโสดอย่างเน็ด ไมค์พาตัวเองเข้าไปใกล้ชิดลูกๆ และได้รับรู้ว่าลูกทั้งสองไม่ค่อยมีความสุขนักกับชีวิตในโรงเรียน สัญชาติญาณความเป็นพ่อทำให้เขาไม่รีรอที่จะช่วยนำพาลูกให้ก้าวต่อไปอย่างเข้มแข็ง และเมื่อเหตุการณ์เดิมวนกลับมาอีกครั้ง คราวนี้ไมค์จะตัดสินใจเลือกชีวิตอีกทางอย่างที่เขาพร่ำรำพันมาตลอดหรือไม่…
ตอนสุดท้ายของหนังสไตล์นี้ก็ต้องจบแบบ Happy Ending แน่นอนอยู่แล้ว แม้จะเป็นหนังเบาๆ ดูได้สบายๆ แต่ก็ยังได้อะไรจากหนังเรื่องนี้อยู่บ้าง จะบอกว่าเป็นหนังฝาแฝดกับ Sliding Doors ก็คงได้อยู่ (แต่เรื่องนี้เบาสมองกว่าเยอะ) ด้วยความคิดที่ว่า ถ้าเราไม่เลือกทำอย่างนี้ ชีวิตเราจะเป็นแบบไหน ตอนเราเป็นเด็ก จะมีกี่คนรู้ว่าอะไรที่ควรทำ อะไรควรเลือก สิ่งไหนจะให้ผลดีกว่า หรือแม้กระทั่งจะตอนแก่แล้วก็ตามที
ในชีวิตจริง คนเราไม่อาจย้อนกลับไปเลือกอะไรได้อีกเป็นครั้งที่สอง แม้หนึ่งนาทีที่ล่วงผ่านยังเอากลับคืนมาไม่ได้ บางเรื่องอาจน่าเสียใจในการกระทำของตัวเอง ก็ยังสามารถทำให้ดีขึ้นได้ในตอนที่ลมหายใจยังมี ไม่ลืมที่จะสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ปล่อยผ่านจังหวะงามๆ ในชีวิต หรือหากว่ามันจะหลุดมือไปแล้วอย่างน่าเสียดาย ก็คงจะต้องบอกตัวเองให้เดินหน้าต่อไป
เพราะไม่ว่าใครๆ ก็ไม่อาจกลับไป 17 ได้อีกครั้งนั่นเอง
ชอบเรื่องนี้นะ แบบว่าดีกว่าที่คิดไว้ แถมยังให้มุมมองกลับมาด้วย ที่สำคัญ แซค เอฟฟรอน หล่อโดนใจฮ่ะ
ฮาดีตอนที่ลูกสาวตัวเองกะรวบหัวรวบหางพ่ออายุ 17
@cotton ใช่เลยค่ะ ตอนแรกไม่คิดว่าจะได้แง่คิดอะไรจากหนังเรื่องนี้ ความหล่อของพระเอกรับประกันคุณภาพอยู่แล้วขั้นนึง ฮี่ๆ แต่พอดูจบก็รู้สึกอิ่มใจดีแฮะ
@พี่ตา ฮ่าๆๆ แบบว่าเป็นคนดีมากซะจนลูกสาวก็อดใจไม่ไหว อิอิ