แค่รู้ไม่ทัน
หลบร้อนไปเดินเล่นที่ B2S
ระหว่างเดินดูหนังสือปกสวยๆ ไปเรื่อยเปื่อย เจอหนังสือเข้าเล่มหนึ่งปกหน้าสวยดึงดูดจนต้องหยิบขึ้นมาพลิกดู ด้านในเป็นเนื้อหาแนวโหราพยากรณ์ว่าด้วยตัวเลขที่แสดงลักษณะนิสัยบุคคล มีทั้งตัวเลขจากวันเดือนปีเกิด ผลบวกรวมของชื่อ-สกุล ผลบวกรวมของตัวอักษรของชื่อและนามสกุล กับอีกแบบที่บวกเฉพาะสระของชื่อ-นามสกุล
[ad#ad-1]
สรุปได้ว่างงพอดู สำหรับคนอ่านฟรีที่ไปยืนทดเลขในใจอยู่ตรงนั้น ทางที่ดีควรซื้อไปอ่านที่บ้านมากกว่า
ขณะหน้าดำคร่ำเครียดบวกเลขอย่างมึนงง มีผู้หญิงคนหนึ่งมาหยุดตรงหน้าพร้อมยื่นกระดาษขนาดใหญ่กว่านามบัตรเล็กน้อยให้อ่าน ในนั้นมีข้อความทำนองว่า “พวกเราเป็นผู้พิการทางการฟังและการพูด หากท่านสนใจจะช่วยเหลือ สามารถทำได้โดยอุดหนุนสินค้าที่พวกเราผลิตเองในราคาชิ้นละ 60 บาท”
ไวกว่าความคิด ก็คว้าเงินที่มีติดกระเป๋า (ที่มีอยู่ 65 บาท) ให้ไปทันที เสมือนหนึ่งโดนเจ้าหนี้ทวงเงิน
เธอคนนั้นคล้อยหลังไป ก้มมองของในมือ ก็เริ่มคิดได้ทีละนิดว่าลักษณะของเธอไม่เหมือนผู้พิการทางการสื่อสารเท่าไหร่ (ดูเหมือนคนปกติที่ไม่พูดมากกว่า) และระหว่างที่ยืนอยู่เธอก็เม้มปากไปด้วยตลอดเวลา และสินค้าผลิตเองที่ว่า ดูไปดูมาน่าจะราคาแพงเต็มที่ไม่น่าเกิน 40 บาท
พูดจากใจว่าไม่ได้นึกโกรธต่อให้โดนหลอกเข้าจริงก็ตาม เป็นเพราะว่าเงินจำนวนพอจะให้อภัยได้ (แต่ถ้าเป็นหกสิบบาทสุดท้ายของเราในเดือนนี้คงเคืองเข้าขั้นพยาบาท) และอีกอย่างก็ โทษใครไม่ได้ เรามันดันฉลาดน้อย (กว่าเค้า)
หรือพูดให้สวยๆ หน่อยก็ “แค่รู้ไม่ทัน” เท่านั้นเอ๊งงง
ป.ล สวัสดีปีใหม่ทุกท่านนะคะ
สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ
สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ ขอบคุณนะคะ ^^