ความสุขที่หาไม่ได้จากซีดี
ด้วยเครื่องเสียงธรรมดาก็หาความสุขจากเสียงเพลงได้ง่ายๆ ในโลกส่วนตัวของเราเอง
แม้จะเป็นห้องนอน ห้องน้ำ ในรถ หรือกระทั่งที่ป้ายรถเมล์ เพียงแค่เสียบหูฟัง โลกทั้งโลกก็กลายเป็นของเราได้ทันที ด้วยหูฟัง 2 หูกับเครื่องเล่นเล็กๆ นี่แหละ 
จะว่าไปแล้วก็เป็นความสุขที่หาได้ในราคาไม่แพงเลย
เคยมีคนตั้งคำถามว่า เราจะไปดูวงดนตรีเล่นสดเพื่ออะไร สนุกตรงไหน เสียเงินค่าตั๋วในราคาที่แพงกว่าซีดี เอามารีเพลย์ก็ไม่ได้ ไปยืนเบียดเสียดกับคนเยอะแยะ หนำซ้ำยังได้เห็นนักร้องนำตัวแค่นิ้วก้อย
แล้วคนอื่นเค้าจะไปดูกันทำไม ถ้ามันไม่มีดีอะไรซักอย่าง ??
(อืมมม คิดๆๆ….)
ในกรณีที่โชคดี เจอวงที่เพลงดี แสดงสดดี ระบบแสงสีเสียงดี ก็เหมือนขึ้นสวรรค์ทั้งเป็น
เพราะการเล่นสด เป็นบทพิสูจน์คุณภาพในการร้องของวงหรือนักร้อง แล้วยังทำให้เราได้ใกล้ชิดกับศิลปินที่เราชื่นชอบ (อาจไม่ใช่ในระยะประชิด) ทำให้รู้ว่าภาพที่สร้างมา กับเวลาเล่นสดจริง เหมือนหรือต่างกันอย่างไร
บางคนในซีดีเสียงเพราะ แต่ร้องจริงกลับสั่นและหลงชนิดหาทางกลับบ้านไม่ถูก หรือภาพลักษณ์เป็นสาวแก่นเซี้ยว แต่เวลาแสดงจริงก็ไม่ได้แก่นเท่าภาพที่เห็น บางวงฟังจากเพลงแล้วดูจะง่วงชวนหลับ แต่แสดงสดกลับมันจนฮอล์แทบแตก (ก็มี)
ฟังจากซีดี ก็มีเราในโลกของเรา แต่เมื่ออยู่ในคอนเสิร์ตเราจะอยู่ในโลกของ “พวกเรา”
ที่จะร้องเพลงเดียวกัน เต้นเพลงที่พวกเราต่างชอบเหมือนกัน และได้ร่วมมีความประทับใจในวินาทีสำคัญด้วยกัน
หลังกลับจากดูโชว์ดีๆ แล้ว เพลงในซีดีนั้นจะเพราะยิ่งขึ้นหลายเท่า นอกจากเสียงเพลงที่เราคุ้นเคยแล้ว ยังมีภาพที่อยู่ในความทรงจำกลับมาโลดแล่นทุกครั้งที่ได้ฟัง
นั่นจึงเป็นความสุขจากเสียงเพลงในรูปแบบที่ไม่มีวันหาได้จากซีดีจริงๆ
ถูกต้องเลยอะ
คิดเหมือนกันเลยค่ะ
ใช่ๆ ถ้าเจอวงเล่นสดดีๆ สำหรับเรา เราจะชอบพวกเขามากขึ้นไปอีกเยอะ แล้วพอมาฟังเพลงจากซีดีก็จะรู้สึกว่าเพราะมากขึ้นไปอีก
วงที่ทำให้เรารักได้หลังจากดูสดมาแล้วคือ radiohead แบบว่าก่อนดูสด รู้สึกว่าเฉยๆ ชอบเป็นบางอัลบั้ม แต่พอได้ดูสดแล้ว บ้าไปเลย ตั้งใจฟังเขาทุกอัลบั้ม แล้วก็รักไปเลยค่ะ
วงที่ชอบจากการเล่นสด ของเราก็ Franz Ferdinand ค่ะ (ตอนมา 100Rock เมื่อครั้งอดีตชาติ อิอิ) ได้ดูคอนเสิร์ตแล้วรักไปเลย จากที่ตอนแรกไม่อยู่ในสายตาเลยค่ะ